Werknemer is gedurende de uitvoering van zijn werkzaamheden voor de duur van bijna twee uren in slaap is gevallen. Naar aanleiding daarvan is hij op staande voet ontslagen. De werknemer vordert doorbetaling van loon.

De rechtbank: De thans te beantwoorden vraag luidt of de werknemer al dan niet heeft bewezen dat (1) hij gedurende de aan het bij partijen genoegzaam bekende slaapincident voorafgaande 24 uren medicijnen heeft geslikt, en (2) dat hij door het slikken daarvan gedurende de uitvoering van zijn werkzaamheden voor de duur van bijna twee uren in slaap is gevallen. Naar het oordeel van de rechtbank moet die vraag bevestigend worden beantwoord. Dienaangaande wordt het volgende overwogen.

Niet in geschil is tussen partijen dat de werknemer zich met pijnklachten heeft vervoegd bij de EHBO-afdeling van het ziekenhuis, alwaar hij is onderzocht en medicijnen toegediend heeft gekregen. Daarna is de werknemer door de aldaar dienstdoende arts heen gezonden met de mededeling dat hij verder – zo nodig – Paracetamol en Diclofenac moest slikken, en dat hij zich na een week ter controle en “follow-up” bij zijn huisarts moest melden. Getuige (zijnde de partner van de werknemer) heeft verklaard dat de werknemer op de bewuste dag was opgestaan om te gaan werken en dat hij toen heel veel pijn had. Getuige heeft ook verklaard dat zij toen heeft gezien dat hij medicijnen heeft geslikt. Deze niet bestreden verklaring en de omstandigheid dat hij op voorschrift van de EHBO-arts zo nodig Paracetamol en Diclofenac moest slikken brengen mee dat de rechtbank het voldoende aannemelijk vindt dat de werknemer toen die medicijnen heeft geslikt.

Verder heeft de getuige verklaard dat zij de werknemer later die dag heeft gebeld om te vragen hoe het met hem was, en dat hij daarop tegen haar heeft gezegd dat hij nog steeds hevige pijn had en dat hij duizelig was. Die evenmin bestreden verklaringen in verbinding met het gegeven dat hij die dag voordat hij naar zijn werk ging Paracetamol en Diclofenac heeft geslikt in verdere verbinding met de inhoud van de eigen verklaring dat slaperigheid bij gebruik van deze medicijnen – hoewel maar heel weinig voorkomend – kan optreden, brengen mee dat de rechtbank het ook voldoende aannemelijk oordeelt dat gedurende zijn dienst op de bewuste dag als gevolg van het gebruik van de hier vermelde medicijnen in slaap is gevallen. Daarmee komt er vast te staan dat er geen dringende ontslagreden is. De loonvordering wordt toegewezen.

In slaap gevallen tijdens werk. Dringende ontslagreden?
Terug