Een tramconducteur, in dienst van Securitas, wordt op staande voet ontslagen nadat uit bevindingen van onderzoeksbureau Pinkerton is gebleken dat de werknemer – ondanks zijn ziekmelding en mededeling bij de bedrijfsarts dat hij nergens toe in staat is – zich op een normale wijze gedraagt, met diverse mensen communiceert en zelfstandig diverse dagelijkse handelingen buiten de deur verricht. De werknemer vordert primair vernietiging van het ontslag op staande voet en subsidiair een transitievergoeding, billijke vergoeding en gefixeerde schadevergoeding.

De kantonrechter stelt voorop dat tussen partijen niet in geschil is dat de werknemer tijdens de gesprekken die na zijn ziekmelding met Securitas en de bedrijfsarts hebben plaatsgevonden niet of nauwelijks heeft gecommuniceerd, dat hij telkens heeft laten blijken nergens toe in staat te zijn, dat hij slecht loopt en geen auto kan rijden. Pinkerton heeft de werknemer in totaal drie dagen gevolgd en iedere keer is vastgesteld dat de werknemer tot (veel) meer in staat is dan hij tegenover Securitas en de bedrijfsarts heeft geschetst. Dit betekent dat de werknemer niet de waarheid heeft gesproken tegenover Securitas en de bedrijfsarts over de ernst en omvang van zijn medische beperkingen. De enkele stelling dat de werknemer goede en slechte dagen heeft overtuigt de kantonrechter niet, zeker nu het verschil in gedrag uitzonderlijk groot is. Hoewel de kantonrechter begrip heeft voor het standpunt van Securitas dat zij zich door de werknemer bedrogen voelt, geldt anderzijds dat het op de weg van Securitas had gelegen om naar aanleiding van de bevindingen van Pinkerton een deskundigenoordeel aan te vragen bij het UWV met betrekking tot de vraag of en zo ja in hoeverre de werknemer arbeidsongeschikt is en of hij voldoende meewerkt aan zijn re-integratie. Indien het deskundigenoordeel daarvoor aanleiding had gegeven, had Securitas eventueel kunnen overgaan tot een loonstop als bedoeld in artikel 7:629 lid 3 BW en indien dat geen effect zou hebben, een ontbindingsverzoek bij de kantonrechter kunnen indienen. Securitas heeft te snel gegrepen naar het middel van ontslag op staande voet, dat geldt als een ultimum remedium. Het ontslag op staande voet wordt vernietigd. Op tegenverzoek van Securitas ontbindt de kantonrechter de arbeidsovereenkomst op de g-grond. Gelet op de omstandigheid dat de werknemer tegenover zowel Securitas als de bedrijfsarts het beeld heeft geschetst dat hij volledig in de (mentale) kreukels ligt en nergens toe in staat is, terwijl uit de bevindingen van Pinkerton is gebleken dat dat (absoluut) niet het geval is en dat de werknemer wel degelijk in staat is om op zelfstandige wijze diverse dagelijkse handelingen te verrichten, waaronder zelfs het besturen van een auto, is naar het oordeel van de kantonrechter voldoende aannemelijk dat Securitas het vertrouwen in de werknemer heeft verloren en dat een vruchtbare samenwerking tussen partijen in de toekomst niet meer tot de mogelijkheden behoort. Daarbij komt nog eens dat de werknemer kort voor zijn ziekmelding een laatste officiƫle waarschuwing heeft gekregen, zodat ervan uitgegaan moet worden dat het vertrouwen van Securitas in de werknemer al flink beschadigd was. Herplaatsing ligt niet in de rede. Aan de werknemer wordt de transitievergoeding toegekend.

Uitspraak: https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBROT:2019:3192

Werkgever grijpt te snel naar ontslag op staande voet bij werknemer die liegt over ernst en aard medische beperkingen
Terug